de grootste angst voor elke man

Kaal worden, het is een ding dat je helemaal kan opvreten van binnen. Je voelt je onzeker omdat je veranderd op een manier die je zelf niet onder controle hebt.
Het is normaal om naar jezelf in de spiegel te kijken en op je hoofd haar te zien. Dat was vroeger ook zo! En waarom heb ik er wel last van maar iemand anders niet? Is de oneerlijke vraag die bij mij continu door mijn hoofd ging.

Welkom in de wonderen wereld van genen, hier kan je helemaal niks aan doen. Het gewoon bepaald dat jij meer haar verliest dan je buurman/buurvrouw(ja vrouwen kunnen ook haar verliezen!). 

Er zijn natuurlijk externe factoren die ervoor zorgen dat bepaalde processen versneld worden, denk hierbij een medicijnen met bepaalde bijwerkingen maar ook dingen zoals stress. Die laatste heeft het proces bij mij flink versneld. Natuurlijk heeft het niet alles veroorzaakt want in mijn genen was allang bepaald dat dit ging gebeuren. 


Om even heel specifiek te worden, het komt vooral door DHT. Een stof die de ene man meer heeft dan de ander. DHT zorgt ervoor dat er eigenlijk overal op je lichaam haar kan groeien behalve bovenop je hoofd. Dus heb je last van haar verlies, dus een hoger percentage DHT in je lichaam, en kies je voor een haartransplantatie. Dan zal dit in veel gevallen na een aantal jaren weer opnieuw moeten. De dokteren/chirurgen van de praktijken zeggen wel heel leuk dat de haren op de rest van je lichaam er niet gevoelig voor zijn. Maar dit is wel zeker zo(haren zijn namelijk overal op je lichaam gelijk!). 

En 70 procent van de mannen krijgt last van haarverlies, van een lichte vorm(inhammen) tot volledig kaal. 

Ik was 25/26 toen ik doorkreeg dat mijn haar dunner begon te worden. Hier werd ik zelf enorm onzeker door en koos ik er vaker voor om een pet te dragen. Verstoppen is natuurlijk op korte termijn de beste oplossing! Maar door het steeds vaker dragen van een pet, begon ik de volgende scenario’s al voor me te zien: 

  • Meetingen met klanten, met een pet op word dit vaak niet geaccepteerd. 
  • Trouwen, dat kan echt niet met een pet op.

En zo waren er nog wel een aantal situaties waar ik nu even niet op kan komen.

In mijn recovery periode vond ik het heel fijn om “mezelf opnieuw uit te vinden” en daarbij hoorde ook het doorbreken van deze angst. De dunner wordende bos haar moest er niet voor zorgen dat de rest van mijn leven minder rooskleurig moest worden! Dus toen heb ik moed verzameld, ben ik naar de kapper gegaan en die heeft het gemillimeterd.(Natuurlijk heb ik als hele stoere jongen eerst gevraagd aan vrienden of dit een verstandige keuze was, ja toen was ik nog gevoelig voor wat andere over mij dachten.) Zo ben ik stapje voor stapje steeds korter gegaan totdat ik mijn hoofd heb geschoren. Meest vreemde gevoel ooit, om je eigen hoofdhuid te voelen. Alsof je een of andere gekke ballon voelt!

Ik denk dat het een van de beste dingen is die ik ooit gedaan heb. Het heeft mij bevrijd en zo voelt het ook echt. Natuurlijk blijft het soms vreemd om je eigen hoofd/schaduw te zien maar na 28 jaar  is dat ook niet zo gek. 

Dus als je last hebt van dunner wordend haar en je stoort je eraan(ja er zijn zat mannen die het niet boeit natuurlijk). Haal het er gewoon af! Mensen zullen je keuzes alleen maar waarderen en niemand denkt anders over je of je nu haar hebt of niet! 

Ohja en vals-spelen mag niet, dus niet zowel kaal als haar hebben! Alleen oudere mannen mogen dit;) 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *