Waar zijn we nou eigenlijk mee bezig?

Dit keer een blog met mijn mening over een bepaald bericht dat ik vandaag hoorde op de radio. Misschien hebben jullie het ook wel gehoord: Intertoys is failliet. Niks bijzonders opzich maar het bericht dat ik vanmorgen op de radio hoorde vond ik toch wel heel bijzonder.
De tegoedbonnen zijn maar tot en met zondag inwisselbaar en er zijn partijen die dit niet vinden kunnen. Hoe dan? Een bedrijf gaat failliet en begint wel/niet op nieuw. Waarom moet een bedrijf dan nog wel tegoedbonnen aannemen als ze niet meer bestaan? 

Los van dat dit even een kort-door-de-bocht-redenatie en dat er nog veel meer komt kijken bij een faillissement(met mogelijke doorstart). Is dit wel iets wat onze huidige samenleving typeert op dit moment. We moeten openstaan voor alles en daar ben ik ook helemaal mee eens. Maar we moeten niet het doel voorbij schieten. Dingen kunnen anders lopen dan je wil en hier moet je ook altijd rekening mee houden. Zoals intertoys, het kan failliet gaan en dan bestaat het niet meer(Die tegoedbon is dan waardeloos, jammer joh!). En zo vind ik dat er in Nederland steeds meer mensen de slachtoffer-rol aannemen. Denk eens wat het kan betekenen voor de werknemers in plaats van voor jouw tegoedbon.

We zijn veel te veel met onszelf bezig. En nu hoor ik jullie al denken: “Maar wj, jij zei in je vorige blogs dat je aan jezelf moet denken! Wat ben jij tegenstrijdig, vermoeiend man!”
Nee, ik heb altijd gezegd dat je jezelf op de eerste plek moet zetten. Maar niemand wordt beter van een narcistische samenleving. In plaats van te schreeuwen dat jouw tegoedbonnetje van 15 euro nu niks meer waard is. Zijn er families waarbij een inkomen wegvalt. 

Wat mijn boodschap met deze blog is? Nederland, doe alstublieft die oogkleppen eens af en verbreed je visie! Denk niet steeds in problemen maar denk in oplossingen! Veel leuker voor iedereen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *