Je verleden als bagage

Ik ben nu inmiddels twee maanden 30, ik heb dus net iets meer dan 30 jaar aan bagage opgebouwd. Maar wat moet je ermee? Er zitten heel veel leuke herinneringen in. Maar ook een aantal hele vervelende. En zoals elk persoon weleens doet, focus ik me op dit moment vooral op de minder fijne herinneringen. Niet omdat ik zielig wil zijn maar omdat ik wil groeien als persoon.

Bepaalde situaties zijn gecreëerd door omstandigheden waarin jij/de ander geen invloed hebben. Deze situaties negeer ik deze periode dan ook in mijn groei-proces. Maar wel pak ik momenten waarbij ik zelf anders had kunnen(en misschien wel willen) reageren. Denk hierbij aan vroeger toen je misschien wel gepest werd, of dat vrienden je hebben laten zitten. 

Beide net genoemde voorbeelden zijn mij overkomen. In mijn vmbo periode ben ik af en toe gepest. Maar dit is tijdens de middelbare school periode gewoon een standaard iets. Ik zal wel opgevallen zijn met bepaald gedrag of houding, dus dan trekt het de aandacht van de onzekere mensen met de grote mond. Heb er nooit echt veel aandacht aan besteed en daarom ging het vanzelf weer over.

Nu het volgende voorbeeld. Vrienden die je in de steek laten….dit is in mijn 30 jaar vaak gebeurd. Zo vaak zelfs dat ik me af en toe wel afvraag waarom ik er überhaupt nog aan begin? Vriendschap opbouwen met mensen waarvan bijna zeker is dat ze je toch teleurstellen. Dit klinkt allemaal heel erg verbitterd, ik weet het. Maar vanuit een ondernemers-perspectief: Zou jij investeren in iets waar je weinig tot geen zekerheid van hebt? Zeker als je je fijn voelt bij de huidige situatie en niet perse verandering nodig hebt.
Ik worstel op dit moment met dit probleem. Vrienden waar ik vroeger veel contact mee had, en ook echt wel bij de vriendengroep behoorde. Sommige hebben me echt in mijn rug gestoken, misschien hebben ze het toen niet doorgehad maar dat maakt de steek niet minder vervelend. 

Deze bagage, die ik heb met bepaalde vriendschappen en de ervaring erbij, vind ik moeilijk om om te zetten naar een positief iets. De lessen die ik er vooral uit heb geleerd is dat ik minder snel open stel naar mensen. Minder snel dingen vertel over mezelf.

Maar aan de andere kant ben ik ook heel erg open, ook naar mensen die ik minder ken. Vooral over mijn zwakkere periode. Ik ben er ook graag met mensen maar door mijn ervaring dat mensen er niet altijd voor mij zijn zwakt die drang ook af.

Het gevoel is dat ik nu bij me draag, is dat de samenleving/mijn omgeving mij “forceert” om een andere variant van mezelf te zijn. Misschien wel de variant van mezelf die ik echt moet zijn, maar daar ben ik op dit moment nog niet echt over uit.

Dit keer dus geen mooi einde aan de blog, dit speelt op dit moment. Het zal nog wel een tijdje duren voordat deze periode vorm krijgt voor mezelf en misschien ook voor jullie.
Maar wel weer in klein in zicht in mijn leven en de discipline die ik mezelf opleg om te leren van bepaalde lessen uit mijn bagage! 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *