Loket gesloten

Zoals je misschien in de vorige blog hebt gelezen zit ik op dit moment een beetje met wat dingen in mijn maag. Ik twijfel wat ik moet doen maar ik denk dat ik nu al een hele belangrijke beslissing heb genomen.

De titel is misschien niet de meest duidelijke maar ik zal hem eens uitleggen. Ik heb het al een keer gehad over mensen die ik Cliniclowns noem. Korte samenvatting: Mensen die er zijn voor anderen maar deze zelfde aandacht niet terug krijgen. Nu gaan we er nog een titel toevoegen aan dit zelf-je-eigen-woorden-met-andere-betekenis-verzinnen. “Het advies-loket”

“Het advies-loket” is iets wat ik voor veel mensen ben. Geen idee waarom, maar blijkbaar hechten mensen waarde aan mijn mening of ze hebben het idee dat ik overal verstand van heb? Dat laatste is sowieso niet waar maar ik heb wel over bijna alles een uitgesproken mening. Mits ik er verstand van heb natuurlijk. Anders doe ik er geen uitspraken over.

Maar vooruit, laten we terug gaan naar “het advies-loket”. Je kent allemaal wel mensen die je nooit spreekt en af en toe ineens appen/bellen als ze je nodig hebben. Je mag dan een enkele vraag voor ze beantwoorden en dan mag je je bek weer houden(om het netjes te zeggen natuurlijk.)
Op het begin ga je er nog mee om en denk je: ooh die zal nu geen tijd hebben, komt wel een keer. En het kan ook zeker een keer. Maar als dit eigenlijk elke keer komt dan moet je je gaan afvragen of dit wel een verstandig contact is.

En dan nu komen we terug bij de titel. Zoals je misschien wel kan begrijpen van bovenstaande tekst. Dit loket is gesloten. Ik ga niet iemand meer helpen die er ook niet voor mij is. Ik maak hierdoor mijn wereld wel verdomd klein en daar ga ik vast een tijdje last van hebben. Maar op lange termijn zal het mij wel veel rust en vooral focus gaan geven. Geef je mij geen inspiratie, inkomen of een orgasme…waarom hebben we dan contact?

Je zal nu wel bij jezelf denken: “Goh Willem-Jan, dit is wel heel zwart/wit en je moet wel wat meer open staan voor mensen. Ze zijn niet allemaal slecht”
Klopt! Ben ik met je eens. Maar mijn ervaringen met veel mensen zijn laatste jaren zijn wel slecht en dan gun ik mezelf die pech niet meer. 

Vroeger was ik heel erg gedreven door het genereren van inkomen. Gevoelens waren niet belangrijk en hier sprak ik ook nooit over. Dit heeft uiteindelijk gezorgd dat ik bepaalde gevoelens niet kon verwerken en ik in een depressie belandde. Dit wilde ik niet meer en ben ik een open persoon geworden. Praatte meer over mijn gevoelens en hoe het ging. Nu merk ik de laatste maanden dat er maar een select groepje hier behoefte aan heeft. In mijn vorige blog schrijf ik: “Het gevoel is dat ik nu bij me draag, is dat de samenleving/mijn omgeving mij “forceert” om een andere variant van mezelf te zijn. Misschien wel de variant van mezelf die ik echt moet zijn, maar daar ben ik op dit moment nog niet echt over uit.”
Dit is nu wel voor mij duidelijk. Voor het gross van jullie waar ik contact mee heb zal ik terug gaan naar de oude WJ. De ondernemer WJ, de persoon dat zich bezighoudt met werk en zijn leven daarover gaat. Het selecte groepje dat ik regelmatig spreek zal de echte WJ kennen. En het mooie is ook dat ik weet dat zij deze persoon waarderen. Net zoals ik die mensen waardeer. 

Maar hoe gaan de blogs nu door als je je niet open stelt? Ik schrijf de blogs niet om iemands aandacht te krijgen of iemands goedkeuring. Ik schrijf deze omdat ik mijn gevoel soms van mij af wil schrijven. Ik kies ervoor om deze online te zetten voor de hele (nederlandstalige) wereld. Dat is een keus die misschien niet iedereen begrijpt, maar dat hoeft ook niet.

Dankje voor het lezen, dankje voor je steun! Dankje voor het verduidelijken van mijn eigen situatie. En dankjewel dat jullie, jullie zijn.

Loket gesloten. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *