Anders, maar dan anders

Een van mijn ondernemingen heeft een naam die erop slaat dat ik al sinds 1988(mijn geboortejaar) alles volgens mijn eigen visie doe. Ik ben enorm eigenwijs en heb mijn eigen kijk op dingen.

Nee ik ben niet een of andere rare die op straat staat te schreeuwen dat jezus over 200 jaar terugkomt. Maar ik heb mijn hele leven wel gehoord en gemerkt dat ik anders ben. Hier heb ik vroeger dan ook regelmatig weleens moeite mee gehad en ook zeker twijfels over bepaalde dingen. En het lijkt me leuk om dingen die ik hoor eens toe te lichten en het gevoel wat ik daar bij kreeg.

Jullie weten het vast allemaal wel, ik heet Willem-Jan Smulders. Dubbele naam en ik hockeyde, had een matje in mijn nek en ik had vrienden met namen die zo bij jiskefet paste…he lullo!;)
Maar waarbij iedereen naar de basisschool naar de standaard havo/vwo scholen ging, was ik een van de weinige “uit ons circuit” die naar de mavo ging. Ik koos bewust voor een kleinere school, een school waar ik me prima op mijn gemak ging voelen. Maar hoe vaak ik wel niet de term: “kakker” naar mijn hoofd heb geslingerd gekregen, puur omdat mijn kleding anders was. In deze periode heb ik ook regelmatig de term “homo” gehoord. Waarschijnlijk ook omdat ik anders reageer/gedraag dan de gemiddelde persoon op die school.

Als je als jong gastje dit soort termen naar je hoofd krijgt geslinderd, van meerdere individuen dan krijg je het weleens moeilijk. En dat heb ik ook wel echt gehad, ondanks dat ik dit eigenlijk nooit heb gedeeld met iemand. Het deed met best wel wat maar ik heb altijd gedacht dat het meer over de andere individuen zei dan over mij. En dat is ook zo geweest.

Na de middelbare school, ging ik richting de IVA. Mijn periode van “anders” zijn was voorbij. Elke dag droegen we met zijn alle een pak naar school en was iedereen daar gelijk in. Ook al droeg iemand een suitsupply pak en de ander een maatpak van duizenden euro’s. In theorie hadden we allemaal hetzelfde aan en dat was na mijn vmbo wel fijn.

Fast-forward heel wat jaren en begin ik steeds meer te omarmen hoe vreemd ik voor anderen kan zijn, terwijl anderen voor mij juist heel vreemd zijn. En begrijp mij goed, vreemd is niks mis mee!

Een van de grappigste dingen van de laatste jaren vind ik toch wel mijn ervaringen met tinder. Iedereen kent het wel, de datingapp die iedereen eigenlijk een drama vind maar stiekem toch wel gebruikt.
Het lukt mij gewoon niet om mijzelf met alleen tekst te vertellen over hoe en wie ik ben. Dit resulteert soms is hele leuke verhalen. Want in theorie ben ik een 30 jarige ondernemer, met twee eigen bedrijven, een eigen blog, die veel focus legt op zijn carriere en zijn groeimogelijkheden. Maar elke keer als je dit zegt krijg ik terug: “Oh heb jij dan wel tijd om te daten?”. Uuhh ja, want mijn dag heeft ook gewoon 24 uur, net zoals die van jou maar ik hoef nu geen rekening te houden met iemand. Dus ik plan het vol met dingen die ik belangrijk vind.
En merk ik dat jij een belangrijke rol voor mij krijgt? Dan zorg ik dat ik tijd heb voor jou. Zo simpel zie ik het, maar toch schrikt het veel vrouwen af.

Want je bent niet het standaard 9-5 werkende man die daarna gezellig op de bank wil hangen en samen oud wil worden. Ok ik scheer alle vrouwen nu over een kam, dat is ook niet netjes. Maar jullie snappen mijn idee denk ik wel, toch? 

Ook deze blog, wjfs.nl, is dan weer iets wat veel gemengde reacties krijgt van mensen. Zoals je vast hebt gemerkt, ben ik heel open over veel dingen die ik ervaar/meemaak. En ik krijg weleens reacties dat sommige onderwerpen heftiger overkomen dan ik ze misschien bedoel. Of ik krijg de opmerking: “je bent wel heel open, zou je dat nou allemaal wel zo op internet zetten?”

Ja, want ik merk dat het mij helpt om deze gedachtes en ervaringen te verwerken door erover te praten. Tijdens mijn meest leerzame periode praatte ik er ook veel over maar werd het op een moment een te leidend onderwerp in mijn leven. Dus nu kies ik ervoor om niet 1 op 1 dingen te verwerken, maar juist op deze manier. 

Ohja en over mijn uiterlijk, je kan zeggen dat ik precies het tegenovergestelde kapsel heb. Geen haar maar wel een baard. Mijn paspoort-foto is er nog een waarbij het andersom is, dus ik geef ook altijd de tip dat ze de foto even moeten omdraaien. Dan lijkt het wat meer op de huidige situatie;)

Zo heb ik afgelopen jaren al zoveel keuzes gemaakt, de ene positief en de andere negatief, die veel mensen niet begrijpen maar ik er wel heel veel rust en vrede mee heb. Dus voor je echt oordeelt over of iemand anders is en daar een mening over vormt. Denk dan vooral na, dat jij in de ogen van die persoon ook anders bent.

Het blijft grappig dat mensen toch graag dingen kwijt willen en waarbij ik vroeger vooral focuste op de negatieve opmerkingen. Krijg ik nu ook weleens te horen dat veel mensen het leuk vinden om te zien, hoe mijn “avonturen” zich ontwikkelen en steeds meer vorm krijgen. Enige wat ik kan zeggen: stay tuned want er komen alleen maar meer avonturen aan!

Om even af te sluiten met een kleffe metafoor:
“Het zwarte schaap van de familie” is een uitspraak die een negatieve lading heeft en gaat over de schande van de familie. Maar als je nou heel simpel kijkt: Dat zwarte schaap is exact hetzelfde als de andere schapen behalve voor het feit dat het zwarte schaap meteen opvalt als je naar de wei kijkt. Oftewel het zwarte schaap is marketing-technisch veel beter bezig dan rest!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *