Die denkbeeldige boot

Waarom ik toch elke keer weer bang ben om die denkbeeldige boot te missen weet ik zelf ook niet. Al mijn hele leven heb ik het gevoel dat ik gas moet blijven geven om die boot te halen.


Maar wat is die boot werkelijk? Het gevoel van stilstaan is achteruit-gang, is misschien wel de beste verwoording. Juist af en toe stilstaan bij je situatie is iets wat ik alleen maar motiveer bij anderen. Alleen op een of andere reden lukt het bij mezelf niet zo goed.
Dus ergens in mijn hoofd zit de druk om mijzelf klaar te stomen voor een boot, die ik niet mag missen. Gaan er niet meer (water)wegen naar Rome? Waarom focust mijn brein zich dan op het halen van die enkele boot?

Ik ben 30, heb twee ondernemingen en werk aan verschillende dingen achter de schermen. En vanmorgen, tijdens het douche(ja charmant he), kwamen de twee gedachten in mij op: 1. Zijn er niet meerdere boten? 2. Sta ik misschien niet allang klaar op de kade maar de boot is er gewoon nog niet? 

Werk zal altijd een hoge prioriteit hebben in mijn lijstje, maar ik mag ook wel wat meer aan mezelf denken. Op het moment dat ik dit aan het typen ben, moet ik ook eigenlijk mijn koffer inpakken om een weekendje naar Keulen te gaan. Alleen kan ik jullie natuurlijk niet een week langer laten wachten op deze blog;) 

Die boot ga ik lekker (proberen) te laten varen, ik kijk wel of ik daar op stap of niet. In het ergste geval bouw ik mijn eigen vlot en kom ik toch wel waar ik wil eindigen!

Ik wens jullie een fijn weekend, voor degene die gaan varen: Mis de boot niet he;)! 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *